September 16th, 2009

ang buhay ay parang chubibo



ngunit bakit parang butas yata ang goma ng kabilugan ng chubibo ng buhay? ang siklo na tinutukoy ko sa kantang Yahoo ay tila totoo yata, isang siklo na paulit-ulit na konting pag-asa, pasakit, dalamhati, at pag-ibig na di maitawid tawid, isang ikot sa chubibong di magawa gawa, kasi nga flat ang goma. di ko maipaliwanag ng husto gaya ng dati, marahil dahil sa pumupurol kong kokote na hatid ng alkohol at kakulangan ng vitamin C, ngunit sa mga bumabasa, kung meron man, marahil ay kuha niyo na ang aking pinapahiwatig.


natagpuan kong muli ang sarili sa munting talaang ito, kung saan ko pilit pinapatulo ang nag uumaapaw na damdamin sa loob ng lata ng sardinas na kung tawagin ay puso.


mali, hindi na siya ang tinutukoy ko. sa tingin ko, nawala na rin sa karimlan ng oras, kawalan ng pag-asa at kawalan ng dahilan na ipaalam ang dating nararamdaman ang mga kadahilanan kung saan ang dating dahilan ng pag apaw ng aking lata ng sardinas ay nag-iba na. kumbaga sa kotse, kung dati karburador ang sira, ngayon naman yung spark plugs.


madami na nagbago mula nung huli ako naglagay ng mg parirala sa talaang ito, nagbago ang mundo, ikaw, at maging ako, masasabi kong may pinagbago din. ang di lang nagbabago, ang kinasasadlakan ko, at ang pag apaw ng lata ng sardinas.


sa aking pagliliwaliw sa karimlan ng kawalan na aking inaakala, may biglang lumitaw na marikit na bituin sa kadiliman na siyang gumalantang sa akin, isang paggulantang na di ko inaasahan, pag gulantang na siyang nagdilig muli sa disyerto, isang paggulantang na nagpakilos, nagpabuhay, at nagpa asa.


di ko inaasahan, ngunit nahigitan ng marikit na bituing ito ang tinitingala kong kalawakan, sa unang pagkakataon, inilihis ko ang aking tingin sa tinitingalang kalawakan, at umasang ang marikit na bituin ang siyang papawi ng lahat, ang magpapaliwanag sa lahat, ang magbibigay kulay, ang magbibigay buhay.


di ko na hahayaang tumulo na lamang uli ang pinasaabog ng lata ng sardinas. sa unang pagkakataon, wala na akong pakialam sa maaring kahantungan at di kahantungan ng aking pagkilos. oo pagkilos. di ko na hahayaang maiwan muli sa bus stop. kelangan ng sumugal, kelangan ng wakasan ang pag-iisip sa kahihinatnan ng aking mga gagawin.  tatayo na ako sa kinasasadlakan, at kahit na kasing liit ng butil ng buhangin ang aking tsansa, wala a akong pakialam, dahil ang tanging iniintindi ko na lamang ay maipadama at malaman sa marikit na bituin ang aking lata ng sardinas. di ko na kayang umupo na lamang sa gitna ng sangangdaab. bahala na si batman, may pag asa o wala, may kahahantungan o wala, tama o mali. wala na akong pakialam


ipapakita ko na ang lata ng sardinas na kaytagal ko ng tinatago at iniiwasang masira. wala na akong magagawa kundi sundin ang bugso ng damdamin.



lahat ay gagawin, para sa iyo, marikit kong bituin. para sa iyo at wala ng iba, para sa yo.

 

 

 

Halika- The Key Gun

 

wag mo sanang pagdudahan

ang tunay kong nararamdaman

binihag mo ako sinta

at di ako makawala

 

wag kang mag alala wag kang mabahala

pangamba mo ay kalimutan

dahil di kita iiwan kailanman

dahil iibigin kita kailanman

 

wag mong isiping akoy nagmamadali

nagiging totoo lang naman ako sa aking damdamin

lahat ay gagawin para sayo sinta

lahat ng iyong ikaliligaya

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Posted by theone at 07:13 AM | ano sabi mo?!

February 14th, 2008

eyes pinned on you from across the room, half-hiding, half-hopinh...

 

 

siguro hindi sapat ang mga salita sa mga bugso ng damdamin na aking nadarama..

 

lubos na kaligayahan, malubhang dalamhati, pagnanais na masabi an di kaya, pananaginip ng gising, pag-aalinlangan, selos, kawalan ng pag-asa, pangarap.... nakatabi't nakasama ka kahit sandali lamang sa harap ng tugtugan ng musika..

 

 

at dahil di kayang maipaliwanang, idadaan ko nalang sa isang awitin.. 

 

 

The Best Mistake- Angulo

It's a miracle waiting to happen
Or it's the tragedy of our lives
Slowly sinking in, my friend
I'll be content with what we have
There's nothing more than this

So help me heal the pain
From the love that never once was mine
I'm finally taking steps
To forget
The softness of your touch

I'll be the best mistake
The best mistake that you'll ever make

Pulling away from your gravity
Don't go blaming me
I'm not blaming you
No need to comfort me

Comforted
Satisfied by the memory
Comforted
Satisfied by the memory of you

Eyes pinned on you from across the room
Half-hiding, half-hoping
That somehow it gives me away, so I don't have to say

It's a miracle waiting to happen
Or it's the tragedy of our lives
I'm finally taking steps, my friend
I'll be content with what we have

I spin for you from across the room
Somehow it gives me away, so I don't have to say

Half-hiding, half-hoping
Half-hiding, half-hoping

I'll be the best mistake that you'll ever make

(I see your eyes pinned on me, and you're … half-hoping
that there'll be something even more to this … half-hiding
I see that you'll spin for me but you're … half-hoping&hellip

I'll be the best mistake, the best mistake

Currently feeling: nababaliw
Posted by theone at 07:35 AM | ano sabi mo?!

January 14th, 2008

sometimes, your smile is all that i need...

 

 hindi maganda ang aking mga pinagdaanan sa mga nakaraang araw..

nakakaburat, nakakaasar, may nahanap nanaman akong punyal sa aking likod...

 at ayoko nang pag-usapan pa, basta't hindi kanais-nais athindi ko talaga inaasahan...

ngunit may mga bagay sa mundo, na sa isang iglap ay papawi sa kadiliman na aking kinasasadlakan...

biglang magkakaroon ilaw, kahit sandali lang, dahil sa ilang mga bagay sa mundo, at magpapagaan kahit papaano sa bigat na ating dinadala....

at isa na sa mga iyon ay ang ngiti niya...

 

 

 

JAMES MORRISON- You Give Me Something

You only stay with me in the morning
You only hold me when I sleep
I was meant to tread the water
But now I've gotten in too deep

For every piece of me that wants you
Another piece backs away

You give me something
That makes me scared alright
This could be nothing
But I'm willing to give it a try
Please give me something
Because someday I might know my heart

You only waited up for hours
Just to spend a little time alone with me
And I can say I've never bought you flowers
I can't work out what they mean

I never thought that I'd love someone
That was someone else's dream

You give me something
That makes me scared alright
This could be nothing
But I'm willing to give it a try
Please give me something
Because someday I might call you from my heart

But it might be a second too late
And the words that I could never say
Are gonna come out anyway

You give me something
That makes me scared alright
This could be nothing
But I'm willing to give it a try
Please give me something

You give me something
That makes me scared alright
This could be nothing
But I'm willing to give it a try
Please give me something
Because someday I might know my heart

Know my heart, know my heart, know my heart

 

Currently listening to: black- pearl jam
Currently feeling: infuriated
Posted by theone at 03:44 PM | 1 nagreklamo oh..

December 21st, 2007

 

mauuna na ako....

 

 

maligayang pasko sa inyong lahat!

 

 

 

at kung hindi maligaya, sana sa susunod na pasko maligaya na!

 

 

 

mabuhay ang kapayapaan, katarungan, kagitingan

 

 

mabuhay ang katipunan!

 

 

wag sana natin kalimutan...

 

na wag masyadong kumain ng marami...

 

 

isang isyung pandaigdig na ang pagdami ng may malalaking bilbil...

 

 

 

kaya hinay-hinay lang....

 

 

 

kung noon, ang regalo ko sa lahat ay peace of mind,

 

 

ngayon naman....

 

 

peace of mind pa rin!!!

 

 

ayan ha!

 

 

priceless yan... 

 

 

 

Black- Pearl Jam

 

Hey... oooh...
Sheets of empty canvas, untouched sheets of clay
Were laid spread out before me as her body once did.
All five horizons revolved around her soul
As the earth to the sun
Now the air I tasted and breathed has taken a turn

Ooh, and all I taught her was everything
Ooh, I know she gave me all that she wore
And now my bitter hands chafe beneath the clouds
Of what was everything.
Oh, the pictures have all been washed in black, tattooed everything...

I take a walk outside
I'm surrounded by some kids at play
I can feel their laughter, so why do I sear?
Oh, and twisted thoughts that spin round my head
I'm spinning, oh, I'm spinning
How quick the sun can drop away

And now my bitter hands cradle broken glass
Of what was everything?
All the pictures have all been washed in black, tattooed everything...

All the love gone bad turned my world to black
Tattooed all I see, all that I am, all I'll be... yeah...
Uh huh... uh huh... ooh...

I know someday you'll have a beautiful life,
I know you'll be a sun in somebody else's sky, but why
Why, why can't it be, why can't it be mine

Aah... uuh..

Too doo doo too, too doo doo

Currently listening to: pasko na sinta ko, hanap hanap kita
Currently reading: randolph the red horse drinker
Currently watching: santa claus sex scandal
Currently feeling: inuubo
Posted by theone at 02:44 PM | ano sabi mo?!

December 13th, 2007

dulo ng dila..

 

 

kung minsan may mga bagay na nasa dulo ng ating mga dila...

 

kung minsan nasasabi natin, "Ay, alam ko yan eh, yung ano, tangina ano nga ulit yun, alam ko yun eh, nasa dulo na ng dila ko. yung ano yun eh, yung kwan. puta ano nga ba yun? shet!" 

yung mga salita na gusto nating sambitin ngunit sa kung anong dahilan ay hinidi natin maitawid na sabihin...

 

nasa dulo na ng dila, ayaw pang malaglag...

 

at maraming dahilan kung bakit...

 

kung minsan, talagang nakakalimutan lang natin.. alam natin pero may parang ulap na nakaharang sa ating memorya.. alam natin at nakalimutan, at sinusubukang alalahanin sa abot ng ating makakaya...

 

kung minsan din, may mga pamantayan at atributo na kailangang isaalang alang.. medyo alam naman natin ang gusto nating sabihin, pero hindi natin magawang tuluyang mabigkas ang ninanais dahil sa kung ano man iyong bagay na iyon na humahadlang sa ating daanan.. nakikita antin ang daanan, ngunti ang problema ay hindi natin magawang daanan ito... 

 

ang parehong sitwasyon, kung magagawang makalampas sa dulo ng dila, ay may kakaibang pakiramdam na sarap... yung parang sarap na naka-ihi ka rin sa wakas matapos itong pigilan ng tatlong oras.. yung ganung klaseng pakiramdam ng paglaya mula sa bigat na dinadala...

 

dulo ng dila, dulo ng tala, dulo ng lagusan, sa dulo ng walang hanggan...

 

 

tangina anlabo...

 

 

Dulo ng Dila- Pupil

 

At meron lang naisip
nang merong mailagay
para lamang may laman
para lang merong kulay

Ano’ng kailangan mong marining?
makasaysayan? pandaigdig?
ano’ng sinabi ng iyong dibdib?
parang ganyan, ganyan, ganyan…

Sisindihan ko muna
nang aking maalala
makita ko na muna ang
mensahe na kilala

Hindi na baleng ‘di marining
hindi na baleng ‘di mabatid
basta’t nasabi ng aking dibdib
mensahe na wala namang laman

 

Currently feeling: malumot
Posted by theone at 07:56 AM | ano sabi mo?!
« Newer | »